W dniu 20 marca 2017 r, w sali zborowej odbyło się otwarcie wystawy drogomyskich twórców sztuki i rzemiosła artystycznego pt. „Drogomyśl- tradycje i pasje” w ramach obchodów 550-lecia Drogomyśla. Po uroczystym powitaniu przybyłych gości oraz drogomyskich artystów przez sołtysa Drogomyśla Zbigniewa Podymę, głos zabrał prezes Macierzy Ziemi Cieszyńskiej koła Drogomyśl – Jan Szeruda, który przedstawił bardzo interesującą historię Drogomyśla.
Zaproszenie do zaprezentowania swoich prac przyjęły następujące osoby:
Zbigniew Konieczny – emeryt górniczy, z zamiłowaniem tworzy rzeczy użyteczne z drewna. Jedną z wielu Jego prac jest przydomowa wędzarnia, która oprócz swojej funkcjonalności może również stanowić element małej architektury ogrodowej.
Mariola Domagała – krawcowa, hafciarka, twórca strojów regionalnych. Od najmłodszych lat zajmuje się rękodziełem w postaci szycia tradycyjnego, które z czasem, wraz z nabyciem wiedzy zawodowej, przekształciło się najpierw w krawiectwo lekkie, a następnie w szycie odzieży skórzanej. Po stworzeniu pracowni w swoim domu, jej zainteresowania skierowały się w stronę strojów regionalnych. Na początku były to realizacje kabotków do stroju damskiego cieszyńskiego, z czasem Mariola Domagała stała się specjalistką w zakresie szycia strojów męskich cieszyńskich oraz kompletnych strojów górali beskidzkich, zarówno damskich, jak i męskich. Nabywcami strojów są przede wszystkim zespoły regionalne, wśród których są: Zespół Ziemi Cieszyńskiej, Estrada Regionalna Równica, Zespół MDK Batory w Chorzowie czy też Dziecięco-Młodzieżowy Zespół Regionalny Zabrzeg. Na obecnym etapie Mariola Domagała ciągle wzbogaca swoją pasję, szukając również wyzwań w zakresie kroju, szycia i haftu w strojach niezwiązanych z regionem cieszyńskim.
Chór Parafii Ewangelicko – Augsburskiej „Nadzieja” – chór powstał w 1932 roku przy Kole Związku Polskiej Młodzieży Ewangelickiej w Drogomyślu. Pierwszym dyrygentem chóru był nauczyciel Józef Chmiel. Chór bierze czynny udział w życiu parafii, jak i społeczności lokalnej. Dyrygentami chóru byli, między innymi: Jan Szender, Gustaw Malina, Paweł Gabryś, Henryk Pilich, Jerzy Retka, Bernard Tront, Aleksandra Maciejczyk, Renata Badura–Sikora, Władysław Wilczak, Halina Szeruda. Obecnie opiekę dyrygencką nad chórem sprawuje Monika Szaja-Schier, a funkcję prezesa pełni Beata Gojdka–Małysz. Chór reprezentuje bardzo wysoki poziom artystyczny. Dając wiele koncertów w kraju i za granicą reprezentując nie tylko drogomyską parafię, ale również Gminę Strumień i kulturę Śląska Cieszyńskiego.
Ksiądz Kanonik Arkadiusz Knefel – Proboszcz Parafii pw. Matki Boskiej Częstochowskiej w Drogomyślu. Plastyk i malarz o bogatym dorobku artystycznym, w swojej twórczości poruszający tematykę sakralną. Twórca między innymi: malowanego krzyża i projektu witraży do kaplicy Zbawiciela przy kościele św. Klemensa w Ustroniu, epitafium: Kardynała Stefana Wyszyńskiego, ks. Franciszka Blachnickiego i Epitafium Smoleńskie w kościele św. Klemensa w Ustroniu, projektu witraży do kaplicy adoracji Najświętszego Sakramentu w ustrońskim kościele, projektu witraży do kaplicy oraz kościoła w Rogoźnej – Żory, projektu witraży do kościoła w Rudniku, projektu kolorystyki malowania kościoła w Bąkowie oraz projektu ołtarza, ambony i chrzcielnicy wykonane w marmurze. Obecnie pracuje nad ikonami Tajemnic Różańcowych.
Ksiądz Karol Macura – od 1992 Proboszcz Parafii Ewangelicko – Augsburskiej w Drogomyślu. Wraz ze służbą duszpasterską w parafii konsekwentnie realizuje działania w przestrzeni
sztuki sakralnej dla dobra całego Kościoła. Wśród zrealizowanych zadań wymienić należy aranżacje wnętrz kościołów ewangelickich; Pierściec, Wodzisław Śląski, Opole, ołtarz, chrzcielnica i prospekt organ kościoła w Drogomyślu. Koncepcja wnętrza Domu Modlitwy w Bąkowie, koncepcja wnętrza Centrum Effata. W ramach współpracy z Wydawnictwem Augustana w Bielsku-Białej powstały liczne okładki książek i kalendarzy ewangelickich łącznie z aranżacją graficzną śpiewnika kościelnego i śpiewnika pogrzebowego. Ostatnio wydana została książka o ewangelickiej wrażliwości na sztukę „Patrzeć, dostrzec, rozumieć”. Najnowszą realizacją malarską jest fresk powstały na emporze kościoła w Hołdunowie, ilustrujący historię i życie tamtejszych ewangelików.
Barbara Szczypka – emerytowana nauczycielka klas specjalnych. Jej ,,robótkowa” przygoda zaczęła się już w pracy ponieważ pracowała z dziećmi upośledzonymi wykonując bardzo dużo różnych prac. Jej pierwsza uczennica, którą nauczyła haftu krzyżykowego, dzisiaj tworzy przepiękne obrazy. Z czasem swoją pasję zaczęła przenosić do domu. Tworzy czasami dla ozdoby domu, a czasami coś praktycznego. Wyszywa obrazki ściegiem krzyżykowym, robi drobne odlewy gipsowe czasami coś odnawia. Ostatnio fascynuje ją technika decoupagu. Kocha folklor, rękodzieło, przyrodę, lubi podziwiać piękno naszej polskiej ziemi. Jej pasją jest również naturalne leczenie, robi różne nalewki lecznicze, balsamy do ciała oraz maści. Robi maść żywokostową, która jest rewelacyjna na chore kręgosłupy, kolana, biodra, nadgarstki, maść nagietkową na choroby skórne, maść kasztanową na żylaki oraz maść majerankową na kolki dla niemowlaków. Wszystko to jest robione na naturalnych składnikach.
Jadwiga Kolaczek – emerytka, wyszywa haftem krzyżykowym. W tej technice tworzy obrazy, makatki, wymagające dużej precyzji i koncentracji. Swoje inspiracje czerpie z czasopism dotyczących rękodzieła artystycznego. Lubi rozwiązywać krzyżówki.
Katarzyna Wyleżoł – prowadzi własną działalność gospodarczą. W wolnym czasie z zamiłowaniem i dla relaksu wyszywa haftem krzyżykowym oraz wykonuje robótki na szydełku, jak i różnego rodzaju ozdoby. Swoimi pracami chętnie obdarowuje członków rodziny, przyjaciół i znajomych.
Jadwiga Ogrodnik – emerytka. Wyszywa haftem krzyżykowym. Tworzy obrazy i makatki. Zamiłowanie do rękodzieła pozwala jej na relaks i „ucieczkę od dnia codziennego”. Jej prace wykazują dbałość o szczegóły, które w tej technice stanowią dużą trudność.
Krzysztof Kocur – wytwarzanie drewnianych lasek inwalidzkich tradycyjną, rzemieślniczą metodą, stosowaną niegdyś w cepeliowskiej spółdzielni „Czantoria” w Skoczowie. Wielość wzorów i rozmiarów oraz ręczne wykończenie każdej laski to cechy charakterystyczne wyrobu , który służy jako pomoc przy chodzeniu ludziom starszym, rehabilitacji czy jako laska spacerowa.
Zofia Kocur – jej hobby to szydełkowanie. Wykonuje szydełkiem serwety, serwetki, ozdoby choinkowe. Lubi również wykonywać małe formy przestrzenne w technice origami, tworząc papierowe fantazje.
Stanisława Boryś – można powiedzieć, że miłość do rękodzieła wyssała z mlekiem matki, gdyż jej mama, kiedy tylko znalazła wolną chwilę, nie rozstawała się z szydełkiem. To ona nauczyła ją pierwszych oczek na szydełku i na drutach. Potem doskonaliła swoje umiejętności sięgając do różnych czasopism i uczestnicząc w różnych kursach. Potrafi szyć, haftować, robić na drutach. Ciągle jeszcze poznaje nowe techniki rękodzielnicze. Wolne chwile, szczególnie zimą, poświęca na robótki. Ponad dwadzieścia lat temu wykonała pierwszy sztandar dla parafii rzymskokatolickiej. Później powstało ich jeszcze siedem. Jej prace to głównie obrazy wykonane haftem krzyżykowym, gobeliny, swetry oraz sztandary.
Bożena Szlauer – swoją przygodę z tworzeniem różnego rodzaju precjozów zaczęła od uczestnictwa w warsztatach organizowanych na terenie sołectwa. Tworzy w technice decoupage, papierowa wyklina, szydełkowanie. Maluje na kamieniach oraz wytwarza biżuterię. Podczas tworzenia odrywa się od prozy dnia codziennego.
Elżbieta Melich – prowadzi działalność gospodarczą z mężem. Swoją przygodę z rękodziełem rozpoczęła w wieku 15 lat. Wtedy rozpoczęła tworzenie obrazów haftem krzyżykowym. Stało się to jej pasją na kilka lat. Stworzyła w tym czasie kilkanaście obrazów. Do rękodzieła wróciła dopiero w wieku 30 lat. Zaczęła od tworzenia „karczochowych” bombek, choinek i wianków. Później doszły również jajka, króliczki i kurczaki. Wykonuje także pompony z tiulu i cotton ballsy. Od niedawna próbuje swoich sił w tworzeniu z papierowej wikliny.
Joanna Gabryś – tworzy w technice decoupage. Zafascynowa tą techniką ozdabia między innymi pudełka, szkło. Daje nowe życie zwykłym przedmiotom.
Warsztat Terapii Zajęciowej w Drogomyślu – powadzi kompleksową rehabilitację 70-ciu osób. Jednostką prowadzącą Warsztat jest Powiatowy Dom Pomocy Społecznej „Feniks” w Skoczowie. Celem działalności Warsztatu jest rehabilitacja osób niepełnosprawnych, zmierzająca do poprawy ich zaradności osobistej, sprawności psychofizycznej oraz aktywizacja zawodowa. Uczestnikami zajęć w WTZ są osoby z różnorodnymi niepełnosprawnościami, natomiast cechą wspólną jest zawarte w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności wskazanie do udziału w terapii zajęciowej. Warsztat działa 5 dni w tygodniu, prowadząc zajęcia w specjalistycznych pracowniach: witrażu, krawiectwa, techniki, ceramiki, plastyki, gospodarstwa domowego, ogrodnictwa, multimediów, różnorodnych technik artystycznych, mas plastycznych. Do dyspozycji uczestników jest sala do rehabilitacji ruchowej, gdzie zajęcia prowadzi wykwalifikowany fizjoterapeuta. Na bieżąco jest udzielana pomoc psychologiczna. Wszyscy uczestnicy zajęć są objęci treningiem ekonomicznym. Działalność Warsztatu skupia się nie tylko na terapii pracą, ale również na organizowaniu i aktywnym uczestniczeniu w wielu zajęciach uspołeczniających, integracyjnych, artystycznych oraz sportowo-rekreacyjnych.
Helena Osowska –jej pasją są robótki ręczne. Swoje prace wykonuje na szydełku oraz tworzy figurki z siana. Swoją pasją do tworzenia … brakuje dalszego ciągu.
Jakub Staroń – absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. Juliana Fałata w Bielsku–Białej. W latach 2003 – 2008 studiował na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, Wydziale Artystycznym w Cieszynie, w Instytucie Sztuki. Od 2014 roku kontynuuje studia doktoranckie na Uniwersytecie Śląskim w dziedzinie Sztuki Piękne. Stypendysta Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Obecnie pracownik naukowo–dydaktyczny na macierzystej uczelni Wydziale Etnologii i Nauk o Edukacji w Cieszynie.
Renata Sabiniok – prowadzi hodowlę strusi, która została założona w 2002 roku. Wtedy to zakupione zostało stadko 5-cio tygodniowych strusiąt, które dały początek hodowli. Obecnie posiada stado 20 dorosłych strusi reprezentujących dwa podgatunki: strusie afrykańskie czarne oraz strusie niebiesko szyje. Co roku kluje pisklęta i odchowuje do około roku. Poza pozyskiwaniem młodych, strusie hodowane są dla cennych piór, skór, jaj oraz skóry i mięsa. Więcej informacji na stronie: www.sabrastrusie.pl
Paweł Mazur – pszczelarz, fotograf.
Roman Mazur – pszczelarz.
Stanisława Wojnar – emerytka, w wolnych chwilach maluje pisanki na wydmuszkach jaj kurzych, gęsich oraz strusich.
Anna Heczko – jej pasją są wszelkiego rodzaju hafty. Wykonuje również ozdoby w postaci serwetek na drutach i szydełku.
Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć.
